Als er iets bestaat tussen twee mensen, een band, een verhouding,
uit zich dat immers vooral in het spreken met elkaar. Door met elkaar
te spreken weet je meer van elkaar, kom je de ander nabij.
God
spreekt tot ons in Zijn woord, maar ook wil Hij persoonlijk tot ons
spreken.
Soms zegt Hij ons iets door de mond van een medemens,
bijvoorbeeld dat gevoel alsof de dominee de preek speciaal voor jou
heeft gemaakt.
God zoekt ons.
Ons antwoord is bidden.
Nu zijn er heel wat manieren om te bidden.
Weeg het gebed aa
tafel maar eens af tegen een gebed in grote nood.
Nee, het zit hem
niet in de woorden, in de lengte, in de sfeer. Het zit hem in de
echtheid.
Een zucht kan een gebed zijn. En een schreeuw. En een
mooi ingestudeerd gebed kan voor God wel eens geen waarde hebben,
omdat de mens zichzelf niet gaf tijdens het bidden.
Bidden is tijd maken voor God.
Bidden is aandacht.
Bidden is
overgave.
Bidden is losmaken van jezelf, van je omgeving, van je
gedachten.
Bidden is door de wolken en luchten heen, oog in oog
staan met God.
Daarom sluiten wij onze ogen, om ons in te beelden dat wij voor
Hem staan.
Daarom zijn onze handen in rust, om onze aandacht te
bepalen bij ons innerlijk.
Een kind leren bidden is niet zomaar
een kwestie van voordoen,
we moeten het ons kind voorleven.
Als God onze Vader is, dan zijn wij Zijn kinderen.
Dat God van kinderen houdt is ons welbekend, maar dat God van het kind in de volwassen mens houdt, is iets wat wij ons niet altijd realiseren. Hij zegt het Zelf: 'Indien gij niet wordt als een kind, zo kunt gij het koninkrijk der hemelen niet ingaan'. Als wij ons verdiepen in de belevingswereld van een kind zullen we vaak verbaasd staan, en we zullen dan ook ervaren dat niet alles wat we onszelf aanleerden bij het volwassen worden, winst is.
Een vader in de Hemel hebben, is ook als ouder 'kind'
blijven. Zijn Kind. Afhankelijk van Hem.
En wij zullen dan toch
moeten weten, dat Hij van ons houdt om dat kindschap, niet om onze
verdiensten, niet om onze kennis, niet om onze macht.
Daarom
moeten wij niet enkel bereid zijn iets aan ons kind te leren, we
moeten ook bereid zijn van ons kind te leren.
Soms gebeurt er wel iets anders dan je vraagt,
maar dan is het soms toch wel goed, later....'